ebraicu

From Wiktionary

Cuntenutu 1 Corsu 1.1 Sustantivu 1.2 Prununcia 1.3 Sillabazione 1.4 Etimulugia 1.5 Parolle currelate 1.6 Traduzzione

[mudificà] Corsu

[mudificà] Sustantivu

ebraicu s. m.

1. (linguistica) L'ebraicu (mudernu) hè una lingua semitica norduccidentale parlata in Israele è in e cumunità ebraiche.

[mudificà] Prununcia

[ebraicu]

[mudificà] Sillabazione

e | brai | cu

[mudificà] Etimulugia

Issu sustantivu corsu vene da a parolla corsa "ebreu".

[mudificà] Parolle currelate

accadu, arabu, accadicu, aramaicu, amaricu

[mudificà] Traduzzione

afrikaans: Hebreeus albanesu: Hebraisht amaricu: ዕብራስጥ arabu: عِبْرٍيّة (`ibriyyah) armenu: Հրեական, Եբրայերեն azeru: Јәһуди bascu: Hebraiera, Hebreera bielorussu: Габрэйскай, Іўрыт bretone: Hebreeg bulgaru: еврейски catalanu: hebreu cherokee: ᎮᏊ cinesu: 希伯来语 cornicu: Ebrow cruatu: Hebrejski cecu: hebrejský danesu: Hebraisk inglesu: Hebrew esperantu: hebreo estone: Heebrea faroesu: Hebraiskt persianu: عبرى finlandesu: heprea francesu: hébreu m frisone: Hebrieusk ghjeurghjanu: ებრაული tedescu: Hebräisch grecu: Εβραϊκά ebraicu: עברית (Ivrìt) hindi: हीर्बूउ ungaresu: héber islandesu: Hebreska indunesianu: Yahudi, Ibrani irlandesu: Eabhrais interlingua: hebreo talianu: ebraico ghjappunesu: ヘブライ語

cureanu: 헤브라이어 curdu: Ibranî lettone: Ebreju lituanu: Hebrajų, Hebrajiškai macedone: Хибру malesu: Bahasa Ibrani, Ibran maltesu: Ebrajk moksha: Евреень mongulu: Еврей bassu sassone: Hebrääsch nepalesu: हिब्रु nurveghjesu (bokmål): hebraisk occitanu: Hebraisk pulaccu: hebrajski purtughesu: hebraico, hebreu rumenu: Ebraică russu: иврит m serbu: Јеврејски sluvaccu: Hebrejský sluvenu: Hebrejščina spagnolu: hebreo swahili: Kiyahudi svedesu: hebreiska tagalog: Hebreo tamil: ஹீப்ரூ tataru: Иврид thailandesu: ภาษายิว, ภาษาฮิบรู, ภาษาฮีบรู turcu: İbranice ucrainu: Єврейський urdu: جاوي vietnamesu: Tiếng Do Thái vallone: Ebreu gallesu: Hebraeg yiddish: העברעיִש, לשון־קודש zulu: Isihebheru